Poetic Movements

I. Το χέρι σου διστακτικό μέσα απ' το φως στις σκοτεινές μέρες εκτείνεται· μέσα απ' τον θόρυβο σαν άμμο που σηκώνεται στην έρημο μια θύελλα όμοια η μορφή σου· κάθε ώρα περνά σα μικρή ιστορία κάθε καταστροφή σαν ένας μικρός πόλεμος. II. Στη νυχτερινή απογραφή λέξεις εκλείπουν μα εμείς μιλήσαμε εκατοντάδες νύχτες· εκατοντάδες νύχτες σε έψαχνα και μόλις χάθηκε ο έναστρος ουρανός σα σύννεφο πύκνωσαν οι αναμνήσεις. III. Στην ατμόσφαιρα διάχυτη μία αύρα εαρινή πάλι απόψε· δεν έχουν έρθει καν Χριστούγεννα μα προσώρας ο επόμενος χρόνος μοιάζει υποσχόμενος. IV. Μη φεύγεις τώρα· θα ξημερώσει σύντομα και στο φως θα φανούμε διαφορετικοί πιο μικροί πιο τραχείς πιο αληθινοί και πιο ευάλωτοι. V. Στο φως θα σε αναγνωρίσω ξανά μαζί με τον χρόνο που λιγοστεύει και μας κρύβεται. Νοέμβριος 2021, Αθήνα. Φωτογραφία: 13.11.2021, Πλάκα.

Walking under the heavy liquid sky we unpredictably looked up and it was already late enough, because life had blossomed leaning towards us just now full of fruits and juices material and substantial and harder than ever to escape. 24 Oct. 2021, Athens.

  Ζυγίζοντας τις εποχές τα βήματα χάνονται μες στη βοή της βροχής που πέφτει ανυπόμονα και που η γη τη ζητάει διψασμένα. Σύντομες μέρες περνούν από μπροστά μας πια · μέρες που κανείς δεν κοπιάζει καν να πλησιάσει και που βουλιάζουν στο χθες πιο γρήγορα απ΄ ότι αναδύθηκαν στο σήμερα. Και ξαφνικά, ένας ήλιος που τυφλώνει κρύβοντας κάθε μικρή μας ατέλεια και κάθε μεγάλο μας λάθος. Ως τη δύση και ως την επόμενη φράση. Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2021, Αθήνα. Φωτογραφία: Κήποι, Σαμοθράκη · Σεπτέμβριος 2021.

  Κλείνουν τα σπίτια όπως οι ώρες· ένα ένα λεπτό το λεπτό. Η θάλασσα κυλά στα σκοτεινά μια βελούδινη κουβέρτα στα πόδια μας. Ανάμεσα απ’ τα πλατάνια ξεχύθηκε ο ουράνιος θόλος έναστρος κι αχαρτογράφητος. Αλλά τα μάτια σου που είχαν φωτιστεί στο ηλιοβασίλεμα έλαμπαν απ’ τ’ άστρα περισσότερο· περισσότερο κι απ’ τη φωτιά που λόχευε ένα όνειρο στη θάλασσα. 11-12 Σεπτέμβρη 2021, Σαμοθράκη. Φωτογραφία: 26 Αυγούστου 2021, Σαμοθράκη.

Plane leafs fell like stars crossing the summer night sky; effortlessly. The wind was mellow, but grew stronger as time passed and seawaves occasionally touched our toes. There were white bedsheets flying in the air, yet staying immobile; an alternate sea of stability. We reached for the crisp air our tongues thirsty our senses seeking completion; one arm extended to the North another holding on to the night-blooming jasmine the body torn apart and reconjured by the exceeding imagery. As the night progressed and devoured the mind's capacity I thought I saw people having climbed on the castle's edge; silhouettes in secret waving goodbye to a season's end. Late August – early September 2021, Samothraki. Photograph: Th é rma, Samothraki; 21 Aug. 2021.

Ι. Ξυπνάω εδώ κάθε φορά νωρίτερα. ΙΙ. Οι μέρες & οι νύχτες ένας κύκλος με διάμετρο όνειρα που σβήνουν πριν το ξημέρωμα. ΙΙΙ. Στη σκιά του ήλιου αντικατοπτρίζονται τα λόγια του νερού · ώσπου οι ροές του ποταμού αλλάξουν και πάλι βούληση. IV. Αγγίζω τη σκέψη σου τ’ απομεσήμερο όταν το αλάτι αποκτά ευωδιά βασιλικού. V. Απ’ το σούρουπο πάντα ξεπροβάλλει το διαφεύγον αύριο. VI. Στη νοητή συνέχεια της στεριάς νοητά στεκόμαστε. Αύγουστος 2021, Σαμοθράκη.

  Because nights bloomed disproportionately words springing from words colours from silence sea from dust. – Fireworks light up an already bright night sky – A song overlasts now by word of mouth of nocturnal species; as nocturnal we have become. June 2021, Athens.

Κουταλιά της θάλασσας πικρό αλάτι στα βαθιά μαλλιά πλεγμένα λύονται. Άμορφη σκιά της πέτρας και της άμμου στα μάτια μπροστά γεννιέται και ευθύς χάνεται. Χανόμαστε μαζί της στα λυτά μαλλιά της Μέδουσας. Ιούλιος 2021, Ερμιονίδα.

Shallow are the depths of the sea swallows are circling again above its surface; what are the words that matter and the phrases that fly beyond? The journey attached to this remains yet unknown; as unknown you masterfully remain to me. By the moment it’s getting late  – late for chances and too late for changes. The wind blows now viciously freed as if tomorrow we will wake up facing a new reality; but my hands cannot reach out to yours anymore and I can barely look straight into your eyes. What if we followed the reddish path of the moon on the sea underneath our feet? And what if we don’t – June-July 2021, Athens. Photograph: moon across the dock; June 2021, Athens.