Poetic Movements

Υ πήρχε κάποτε μία χώρα όμορφη κι ευήμερη, την οποία διοικούσε ένα ζευγάρι όμορφο κι αγαπημένο, το οποίο είχε ένα μοναχογιό όμορφο κι ευγενικό. Ήρθε η ώρα και ο γιος έκλεισε τα δεκαοχτώ του χρόνια. Μεγάλη γιορτή στήθηκε στο παλάτι, όπου όλοι παρευρέθηκαν για να καμαρώσουν τον ενήλικο πλέον διάδοχο του θρόνου. Η μάντισσα του παλατιού, όμως, πιστή σύμβουλος και φίλη του ζευγαριού, τους επισκέφθηκε μία μέρα αργότερα. Αφού έδωσε την ευχή της, κοίταξε το αγόρι στα μάτια και του είπε: «Θα ταξιδέψεις στο τέλος της γης, μακριά από πολιτείες και χωριά. Όταν το άλογό σου κουραστεί κι εσύ πεινάσεις και διψάσεις, θα βρεις στο διάβα σου την Σάπια Συκιά. Θα φας από τα σύκα της και θ’ αναφωνήσεις με ευχαρίστηση “αυτά είναι τα πιο γλυκά σύκα του κόσμου!”. Έπειτα, θα ακούσεις νερό κελαριστό και θα βρεις την Σκουληκιάρα Βρύση. Θα πιεις από το νερό της και θ’ αναφωνήσεις με αγαλλίαση “αυτό είναι το πιο δροσερό νερό του κόσμου!’. Μετά θα συναντήσεις ένα χωράφι στρωμένο αγκάθια. Θα το περπατήσεις...