Skip to main content

Posts

Snow (B)

In this quietness the greater than the city’s void your soul exhales. Cold moon cold breadth the atmosphere is crisp & you are asking for white mornings. So unsettled your being is you feel the storm thundering within you. Resounding silence eerie night a morning standing still away from us. January 2022, Athens. Photograph: February 2021, Athens.   

Meditations over a sleeping cat

  The eyes are happy with a bit of sun and a gentle breeze. Play and rest are two ever-changing categories. Sounds can be equally acknowledged or ignored; but they are always noted. To retreat to stay remote is the ultimate path to building up strength. Cherish yourself with your utmost attention because no one else is going to. Spring 2021, Athens. Photo: the Whiskeys; October 2020, Samothraki.

Undone

  In the furthermost of summers I picture your face your smile your eyes; uncertain and in agony again dived. There’s an echo in the atmosphere thundering between the mountains like a man breathing beneath the sheets; it’s approximate and like you undone. January 2022, Athens. Photograph: Kipoi, Samothraki; 8.8.2021.

Tranquillité

Last days of 2021 Tranquillity Of space Vision Mind & Being     Hydra, December 2021

Υδρέικο

Στις μικρές πτυχές του χρόνου εδώ · στην ησυχία που μόνο τα κύματα επιφέρουν · εδώ ας μιλήσουμε γι’ αυτά που κανείς μας δεν ξέρει. Εδώ σε κοίταξα ξανά απρόσκοπτα κι είχαν περάσει χρόνια · κι ήσουν πάντα η ίδια. Στην απλότητα ένα άγγιγμα απαλό · ένα χαμόγελο στα χέρια σου. Ω, εσύ, που ποτέ δεν θα γεράσεις! – πώς είναι να μας βλέπεις σώματα και εποχές ν’ αλλάζουμε; Υπνηρός χειμώνας · το μυαλό βουτηγμένο σε νερό θαλασσινό αναμένει την έκρηξη της άνοιξης. Στο χαμηλό λιμάνι παφλασμός και παύση παφλασμός και παύση· μίλα μου. Ύδρα, Δεκέμβρης 2021.

Μονόλογος

I. Το χέρι σου διστακτικό μέσα απ' το φως στις σκοτεινές μέρες εκτείνεται· μέσα απ' τον θόρυβο σαν άμμο που σηκώνεται στην έρημο μια θύελλα όμοια η μορφή σου· κάθε ώρα περνά σα μικρή ιστορία κάθε καταστροφή σαν ένας μικρός πόλεμος. II. Στη νυχτερινή απογραφή λέξεις εκλείπουν μα εμείς μιλήσαμε εκατοντάδες νύχτες· εκατοντάδες νύχτες σε έψαχνα και μόλις χάθηκε ο έναστρος ουρανός σα σύννεφο πύκνωσαν οι αναμνήσεις. III. Στην ατμόσφαιρα διάχυτη μία αύρα εαρινή πάλι απόψε· δεν έχουν έρθει καν Χριστούγεννα μα προσώρας ο επόμενος χρόνος μοιάζει υποσχόμενος. IV. Μη φεύγεις τώρα· θα ξημερώσει σύντομα και στο φως θα φανούμε διαφορετικοί πιο μικροί πιο τραχείς πιο αληθινοί και πιο ευάλωτοι. V. Στο φως θα σε αναγνωρίσω ξανά μαζί με τον χρόνο που λιγοστεύει και μας κρύβεται. Νοέμβριος 2021, Αθήνα. Φωτογραφία: 13.11.2021, Πλάκα.

Doorstep to November

Walking under the heavy liquid sky we unpredictably looked up and it was already late enough, because life had blossomed leaning towards us just now full of fruits and juices material and substantial and harder than ever to escape. 24 Oct. 2021, Athens.

Απότομο φθινόπωρο

  Ζυγίζοντας τις εποχές τα βήματα χάνονται μες στη βοή της βροχής που πέφτει ανυπόμονα και που η γη τη ζητάει διψασμένα. Σύντομες μέρες περνούν από μπροστά μας πια · μέρες που κανείς δεν κοπιάζει καν να πλησιάσει και που βουλιάζουν στο χθες πιο γρήγορα απ΄ ότι αναδύθηκαν στο σήμερα. Και ξαφνικά, ένας ήλιος που τυφλώνει κρύβοντας κάθε μικρή μας ατέλεια και κάθε μεγάλο μας λάθος. Ως τη δύση και ως την επόμενη φράση. Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2021, Αθήνα. Φωτογραφία: Κήποι, Σαμοθράκη · Σεπτέμβριος 2021.

Πριν το καράβι

  Κλείνουν τα σπίτια όπως οι ώρες· ένα ένα λεπτό το λεπτό. Η θάλασσα κυλά στα σκοτεινά μια βελούδινη κουβέρτα στα πόδια μας. Ανάμεσα απ’ τα πλατάνια ξεχύθηκε ο ουράνιος θόλος έναστρος κι αχαρτογράφητος. Αλλά τα μάτια σου που είχαν φωτιστεί στο ηλιοβασίλεμα έλαμπαν απ’ τ’ άστρα περισσότερο· περισσότερο κι απ’ τη φωτιά που λόχευε ένα όνειρο στη θάλασσα. 11-12 Σεπτέμβρη 2021, Σαμοθράκη. Φωτογραφία: 26 Αυγούστου 2021, Σαμοθράκη.